تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّکِؤُنَ (34) وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً: و مر خانه‌هاى ايشان را درها از نقره، وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّکِؤُنَ‌: و تختها که بر آن تکيه کنند همه از نقره، يعنى چون دنيا در پيش ما قدر و قيمتى ندارد، پس اگر نه کراهت آن بودى که مردم به طلب دنيا جمع شدندى و طباع ايشان بر محبت آن مشغول و از عبادت و فرمانبردارى بازايستى، ميل به کفر و ناسپاسى گرديدى؛ من سقف خانه‌ها و نردبانها و درهاى خانه‌ها و تختهاى کافران را همه را نقره مى‌کردى.