تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ (46)
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى: و هر آينه بتحقيق فرستاديم موسى عليه السلام را، بِآياتِنا: به معجزات ما که علامت روشن بود بر صحت نبوت او، إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ: بسوى فرعون و اشراف قوم او. تخصيص اشراف به ذکر با بعثت آن حضرت بر تمام قوم به جهت تبعيت سايرين است به آنها، فَقالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ: پس گفت موسى مر ايشان را بدرستى که من پيغمبر پروردگار عالميانم.