اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قالُوا يا أَيُّهَا السّاحِرُ ادع‌ُ لَنا رَبَّک‌َ بِما عَهِدَ عِندَک‌َ إِنَّنا لَمُهتَدُون‌َ (49)
و گفتند اي سحر کننده بخوان پروردگار خود را به آنچه نزد تو عهد
جلد 16 - صفحه 39
کرده که اگر ايمان بياوريم اينکه عذابها از ما برداشته مي‌شود اگر برداشت محققا ما هدايت مي‌شويم.
در جاي ديگر ميفرمايد وَ لَمّا وَقَع‌َ عَلَيهِم‌ُ الرِّجزُ قالُوا يا مُوسَي ادع‌ُ لَنا رَبَّک‌َ بِما عَهِدَ عِندَک‌َ لَئِن کَشَفت‌َ عَنَّا الرِّجزَ لَنُؤمِنَن‌َّ لَک‌َ وَ لَنُرسِلَن‌َّ مَعَک‌َ بَنِي إِسرائِيل‌َ- اعراف آيه 131-.
وَ قالُوا يا أَيُّهَا السّاحِرُ پس از اينکه همه عذابها مع ذلک موسي را ساحر گفتند بلکه اينکه عذابها را از شومي موسي و تابعين او شمردند که ميفرمايد وَ إِن تُصِبهُم سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسي وَ مَن مَعَه‌ُ- اعراف آيه 128-.
ادع‌ُ لَنا رَبَّک‌َ بِما عَهِدَ عِندَک‌َ اينکه نه از روي اعتقاد باشد بلکه از باب سخريه است و الا اينها نه اعتقاد به موسي داشتند و نه بدعاء موسي و نه برب‌ّ موسي لذا تعبير به ساحر کردند يعني اگر راست مي‌گويي اگر خداي تو اينکه بلاها را برطرف نمود.
إِنَّنا لَمُهتَدُون‌َ و شاهد بر اينکه دعوي اينکه چون بر طرف شد باز ايمان نياوردند چون مستند به دعاء موسي نمي‌دانستند بلکه بشانس خود که ميفرمايد فَإِذا جاءَتهُم‌ُ الحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِه‌ِ- اعراف آيه 127-.