تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ نادى‌ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْکُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَ فَلا تُبْصِرُونَ (51) و چون فرعون اجابت دعاى موسى و کشف عذاب را مشاهده کرد و ترقى و اعلاى حق را معاينه نمود، ترسيد که مردم بر او برگردند و به حضرت موسى عليه السلام ايمان آورند و مملکت و سلطنت او زوال يابد، پس دام تلبيس گسترده خدعه نمود به اين وجه که همه قبطيان را در يکجا جمع کرد و بر بلندى بر آمد و عرض عظمت و حشمت و بسط مملکت خود و اظهار حقارت حضرت موسى عليه السلام نمود؛ چنانچه حق تعالى فرمايد: وَ نادى‌ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ‌: و ندا نمود فرعون به نفس خود در ميان قوم خود يا منادى را امر کرد که از طرف او ندا کرد، قالَ يا قَوْمِ‌: گفت اى قوم من، أَ لَيْسَ لِي مُلْکُ مِصْرَ: آيا نيست مرا پادشاهى مصر و اسکندريه تا سر حد شام و روم. و چون آن نيل به سيصد و شصت نهر منقسم و چهار نهر بزرگ آن در ميان باغ او از جلد 11 - صفحه 483 زير قصرها جارى بود به اينها فخر نموده گفت: وَ هذِهِ الْأَنْهارُ: و آيا نيست اين نهرها، تَجْرِي مِنْ تَحْتِي‌: جارى مى‌شود در زير قصرهاى من و در تحت تصرف من و به فرمان من مى‌روند، أَ فَلا تُبْصِرُونَ‌: آيا نمى‌بينيد شما عظمت و حشمت مرا و ضعف و مذلت موسى را.