تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِينَ (54)
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ: پس سبک عقل يافت به اين مقدمات واهيه و تخيلات فاسده قوم خود را در طاعت خود، يا طلب خفت و ذلت نمود از ايشان در منقاد شدن به او، فَأَطاعُوهُ: پس فرمانبردار او شدند و از اطاعت حضرت موسى عليه السلام روى برتافتند. إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِينَ: بدرستى که قبطيان بودند گروهى بيرون رفتگان از دايره عبوديت خدا و فرمانبردارى او بلکه خارج از طريق عقل که به سبب مال و زخارف دنيا فرعون کافر را بر حضرت موسى ترجيح دادند و پيروى او را اختيار کردند.