تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِکَةُ مُقْتَرِنِينَ (53)
جلد 11 - صفحه 484
فَلَوْ لا أُلْقِيَ عَلَيْهِ: پس چرا افکنده نشد بر او، أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ: دستوانها از طلا و نقره، يعنى چرا خدا او را دستوانهاى زرين نداد، أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِکَةُ: يا چرا نيامده‌اند با او ملائکه، مُقْتَرِنِينَ: در حالتى که پيوستگان باشند با او براى اعانت او، چه هر پادشاهى به جهت فرستادن ايلچى به اطراف جمعى را نامزد خدمت خود مى‌کند تا معاون و مجرى حکم او باشند، پس چگونه خداى تعالى مرد فقير و بى‌يار و مددکار به رسالت فرستند.