نکته‌های تفسیر نور

حال کسانى‌که بر اساس غير تقوا، دوستانى انتخاب کرده‌اند، در قيامت چنين است: - پشيمانى و حسرت که چرا با او دوست شدم. «يا وَيْلَتى‌ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا» «2» واى بر من! اى کاش فلانى را دوست خود بر نمى‌گزيدم. - دوستان هيچ نقشى براى کمک به يکديگر ندارند. «وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً» «3» - دوستان، دشمن يکديگر مى‌شوند. «الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ» (آيه مورد بحث) - به يکديگر لعنت خواهند کرد. «کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها» «4» - از يکديگر فرار مى‌کنند. «يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ» «5» «1». زخرف، 61. «2». فرقان، 28. «3». معارج، 10. «4». اعراف، 38. «5». عبس، 34- 36. جلد 8 - صفحه 472 - گناهان خود را به گردن يکديگر مى‌اندازند. «لَوْ لا أَنْتُمْ لَکُنَّا مُؤْمِنِينَ» «1» - از يکديگر برائت دارند. «يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَکَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ» «2»

آیات این صفحه