«تُحْبَرُونَ» از «حبره» به معناى حال پسنديده است که به صورت شادمانى بر چهره نمودار مى‌شود، «صحاف» جمع «صحفه» به ظرف‌هاى بزرگ گفته مى‌شود. «أَکْوابٍ» جمع «کوب» به جامى گفته مى‌شود که دسته ندارد.
يکى از لذّت‌هاى چشم، ملاقات اولياى الهى است که انسان در دنيا موفّق به ديدار آنان نشده است.
نعمت‌هاى بهشتى اقسام مزايا را دارا هستند:
1. همه‌ى سليقه‌ها و چشم‌ها را اشباع مى‌کند. «تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ»
2. تنوّع دارند. «بِصِحافٍ- أَکْوابٍ»
3. زيبا هستند. «ذَهَبٍ»
4. مطابق ميل هستند. «تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ»
5. چشم از ديدن آن خسته نمى‌شود «تَلَذُّ الْأَعْيُنُ»
از اينکه قرآن فرمان مى‌دهد شما و همسرانتان وارد بهشت شويد، معلوم مى‌شود که مراد، همسران دنيوى آنان است، زيرا حورالعين بيرون از بهشت نيستند تا فرمان ورود به آنان داده شود. «1»