پیام‌های تفسیر نور

1- يکى از سنّت‌هاى الهى مهلت دادن به نااهلان و رها کردن آنان به حال خود بعد از اتمام حجّت است. فَذَرْهُمْ‌ ... 2- عقايد و افکار و کردار ناروا، منجلابى است که افراد را در خود غرق مى‌کند. «يَخُوضُوا» 3- هر تحقيق و پژوهشى ارزش ندارد. گاهى انسان در عين تحقيق، بازيگر است. جلد 8 - صفحه 479 «يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا» 4- آنچه در مدار حقّ و منطق نباشد نوعى بازى است. «يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا» 5- ياوه‌سرايان روز تلخى در پيش دارند. «يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ» 6- کفر مردم در عظمت و عزّت خداوند اثرى ندارد. فَذَرْهُمْ‌ ... وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ‌ 7- توحيد و يکتاپرستى محور اصلى اختلاف پيامبر با مشرکان بود. (تکرار کلمه «اله» نشان آن است) «فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ» 8- حکمت و علم مطلق، مخصوص خداست. «وَ هُوَ الْحَکِيمُ الْعَلِيمُ» 9- کسى سزاوار پرستش است که داراى علم و حکمت بى نهايت باشد. إِلهٌ‌ ... هُوَ الْحَکِيمُ الْعَلِيمُ‌ 10- حکمت غير از علم است. چه بسيار عالمانى که اهل حکمت نيستند، دانش دارند امّا بينش ندارند. خداوند هم عليم است و هم حکيم. «وَ هُوَ الْحَکِيمُ الْعَلِيمُ»