1- حاکميّت خداوند يگانه بر نظام هستى، پاينده و زوالناپذير است. «تَبارَکَ الَّذِي لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ»
2- خداوند از هر گونه نقص منزّه و در برابر هر گونه کمال مبارک است. سُبْحانَ ...
تَبارَکَ ...
3- در برابر کج فهمى ديگران بايد از مقدّسات تجليل کرد. تَبارَکَ الَّذِي لَهُ ...
4- خداوند هم مبدأ است و هم مقصد. لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
5- جز خدا هيچ کس از زمان وقوع قيامت آگاه نيست. «وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ»
6- احضار مردم در قيامت هم عمومى است و هم اجبارى. «إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»