پیام‌های تفسیر نور

1- مشرکان مکّه، خالقيّت خدا را قبول داشتند ولى در ربوبيّت و تدبير و کارگشايى و شفاعت، گرفتار شرک بودند و ديگران را دخيل مى‌دانستند. «لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ» 2- توحيد، امرى فطرى و شرک، انحراف از فطرت انسانى است. «فَأَنَّى يُؤْفَکُونَ»