تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ (88)
«1» منهج الصادقين، چاپ 1333 شمسى، ج 8، ص 264.
جلد 11 - صفحه 505
شأن نزول:
حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله هر چند در اثبات توحيد و ابطال اشراک دلايل قاطعه و براهين ساطعه اقامه مى‌نمود، مشرکين بر عناد و انکار مى‌افزودند، حضرت شکايت حال بدرگاه الهى نمود آيه نازل شد:
وَ قِيلِهِ يا رَبِ: «تقدير قسم» يعنى سوگند مى‌خورم به گفتار رسول خود که آن کلمه عظيم يا رب باشد در حين شکايت قوم به من، إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ: «جواب قسم» بدرستى که اين مشرکان و معاندان گروهى هستند که ايمان نمياورند به يگانگى من از فرط عناد و لجاج.