1- پيروزى هميشه در سايه جنگ و جهاد نيست. إِنَّا فَتَحْنا ... (خداوند صلح حديبيّه يا فتح مکّه را پيروزى ناميده است.)
2- موفّقيّت و پيروزى خود را در سايه لطف خدا بدانيم، نه نتيجه فکر، طرح، تدبير و قدرت خود. إِنَّا فَتَحْنا ...
3- پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله مورد عنايت مخصوص خداست. فَتَحْنا لَکَ ... لِيَغْفِرَ لَکَ ...
يَهْدِيَکَ ... يَنْصُرَکَ (مخاطب شخص پيامبر است)
4- همه چيز به دست خداست. «فَتَحْنا، لِيَغْفِرَ، يُتِمَ، يَهْدِيَکَ، يَنْصُرَکَ» (تا خدا اراده نکند، هيچ چيزى تحقق پيدا نمىکند.)
5- پيروزى بر دشمن، هدف نهايى نيست، بلکه مقدّمهاى براى دريافت نعمتهاى ديگر است. «فَتَحْنا، لِيَغْفِرَ، وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْکَ»
6- اگر براى خدا کار کنيم، خداوند خود پاسخ دشمنان ما را مىدهد و دهان آنان را مىبندد. «لِيَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ»
7- حتّى پيامبر هم با هدايت و توفيق الهى به راه مستقيم مىرود. «يَهْدِيَکَ صِراطاً مُسْتَقِيماً»
8- آنچه خداوند مرحمت مىکند، برجستهترين، روشنترين و بهترينهاست.
پيروزى آشکار، نعمت تمام، هدايت به راه مستقيم و نصرتش غالب است.
«فَتْحاً مُبِيناً، يُتِمَّ نِعْمَتَهُ، يَهْدِيَکَ صِراطاً مُسْتَقِيماً، نَصْراً عَزِيزاً»
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 115