نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ «فوز» که در قرآن همراه کلمات‌ «کبير، مبين و عظيم» آمده، به معناى رسيدن به خير و سعادت است. در آيه اول و دوم، خداوند چهار نعمت به پيامبرش عطا فرمود و در آيه چهارم و پنجم، چهار نعمت و لطفى که خداوند به مؤمنان عطا کرده، بيان شده است. نعمت‌هاى پيامبرش عبارت بودند از: پيروزى آشکار، مغفرت، اتمام نعمت و هدايت پيامبر و نصرت او در سايه فتح مبين. امّا نعمت‌هايى که به مؤمنان عطا فرمود: سکينه وآرامش، زياد جلد 9 - صفحه 117 شدن ايمان، داخل شدن به بهشت و پوشاندن بدى‌ها. «1» بهشت جاى طهارت و پاکى است و کوچک‌ترين آلودگى در آن راه ندارد. ابتدا بايد لغزشهاى بهشتيان تطهير شود، آنگاه وارد بهشت شوند. لِيُدْخِلَ‌ ... يُکَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ‌ البتّه ممکن است مراد از تکفير، بخشش گناهان نباشد بلکه پوشاندن گناهان از ذهن خود بهشتيان باشد تا آنان در بهشت با يادآورى گناهان خويش شرمنده و مکدّر نشوند.