تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ يُکَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ کانَ ذلِکَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً «5»
لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ: تا داخل فرمايد خدا مردان مؤمن و زنان مؤمنه را به جهت ثبات عقيده و معرفت اين نعمت و شکرگزارى، جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: بوستانها مملو اشجار که جارى شود از زير درختان يا جلو منازل جويهاى آب، خالِدِينَ فِيها: در حالتى که جاويد باشند در آن، وَ يُکَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ: و براى اينکه بپوشاند از ايشان بديهاى ايشان را و بر آن عقاب و عتاب نفرمايد، وَ کانَ ذلِکَ عِنْدَ اللَّهِ: و هست اين ادخال بهشت و پوشاندن گناهان نزد خداى تعالى، فَوْزاً عَظِيماً: رستگارى بزرگ و ظفر جليل القدر مر بندگان را که هيچ فوزى از اين عظيمتر نيست که ايشان را از معاصى پاک و پاکيزه سازد و به روضه رضوان داخل فرمايد. بعضى از مفسرين لام در ليدخل را متعلق دانند به تدبير که از منطوق للّه جنود السموات و الارض مفهوم ميگردد يعنى خدا مدبر جنود آسمان و زمين است، پس به حکمت يکبار بعضى را غالب گرداند و بار ديگر امر به مصالحه فرمايد تا مؤمنان به مصالحه و نصرت معرفت يافته و به شکرگزارى اشتغال و خدا بدان سبب ايشان را داخل بهشت و گناهان آنها مستور فرمايد.