1- پيامبر در همه حال ناظر و گواه بر اعمال ماست. «شاهِداً» (در قالب نکره و مطلق آمده است)
2- وظيفه پيامبر، نظارت بر اعمال و بيم و بشارت است. «شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً» و وظيفه مردم، دفاع از حريم الهى و پيامبر خدا و تکريم اوست. «لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ»
3- از اصول تربيت و هدايت الهى، معرّفى الگو در کنار بشارت و هشدار است.
«شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
4- بشارت و هشدار، تشويق و تنبيه، دو نياز ضرورى بشر براى رهيابى و انتخاب
جلد 9 - صفحه 121
راه صحيح است. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
5- لازمهى ايمان، حمايت و حراست از حريم دين و رسول خداست. «تُعَزِّرُوهُ»
6- يارى و حراست از پيامبر، بايد همراه تعظيم و تکريم و برخاسته از عشق و معرفت باشد. «تُوَقِّرُوهُ»
7- همواره بايد ياد خدا باشيم و آغاز روز و پايان آن بهترين وقت ذکر و دعاست.
«تُسَبِّحُوهُ بُکْرَةً وَ أَصِيلًا»