«بيعت» به معناى پيمان و تعهّد است. کسى که با ديگرى بيعت مى‌کند، گويا مال و جان خود را براى اهداف او در معرضِ بيع و فروش قرار مى‌دهد. «1» چنانکه جابربن عبداللّه انصارى مى‌گويد: ما در آن روز بيعت رضوان زير درخت با پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله تا مرز جانبازى و عدم فرار، بيعت بستيم.
براى بيان لطف به وفاداران، در اين آيه دو تعبير آمده است: يکى «يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ» و ديگرى «أَجْراً عَظِيماً» ولى براى بيان قهر نسبت به پيمان شکنان، يک تعبير آمده است.
«يَنْکُثُ عَلى نَفْسِهِ»
«1». تفسير مجمع البيان.
جلد 9 - صفحه 122