نکته‌های تفسیر نور

در دو آيه قبل، به کسانى که با پيامبر بيعت کردند، وعده «فتح قريب» داد که به گفته برخى مفسّران، همچون طبرى، شيخ طوسى، زمخشرى، مراغى و طبرسى، مراد فتح خيبر است. قلعه خيبر در حدود دويست کيلومترى مدينه بود با حصارهاى بلند و حدود ده هزار نفر يهودى در آن زندگى مى‌کردند و اطرافش کشاورزى داشتند. اين قلعه‌ى بسيار محکم، در سنگين و عجيبى داشت که چهل نفر آن را حرکت مى‌دادند. از آنجايى که خيبر پايگاه دشمنان و لانه جاسوسى مخالفان اسلام شده بود، يک ماه پس از صلح حديبيّه، مسلمانان به سراغ آنجا رفتند. ابتدا فرماندهى مسلمانان را کسانى به عهده داشتند که نتواستند کارى را از پيش ببرند، تا آنکه پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: فردا پرچم را به دست کسى خواهم داد که خدا و رسولش از او راضى هستند و او را دوست دارند و روز بعد پرچم را به دست امام على عليه السلام داد. جلد 9 - صفحه 134 راهيابى به صراط مستقيم، بزرگترين نعمت و تفضل الهى است و خداوند همواره انسان را به آن سفارش کرده است و تمام مسلمانان و مؤمنان نيز بايد در شبانه روز در حال نماز و مناجات از خداوند هدايت به آن راه را در خواست کنند. با اين‌که خداوند به پيامبر اسلام مى‌فرمايد: «إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ‌، عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» «1» تو از پيامبران و در راه مستقيم مى‌باشى؛ باز هم آن حضرت، مأمور است که در نمازهاى خود از خداوند هدايت به راه مستقيم را بخواهد و بگويد: «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ» با توجّه به اين‌که نمازهاى نافله نيز بر پيامبر واجب بود و از 51 رکعت نماز واجب و مستحب، در 44 رکعت آن بايد سوره حمد تلاوت و اين درخواست مطرح شود، آنهم از جانب رسول خدايى که راه و عمل او از طرف خدا بيمه و تأمين شده، نشان دهنده خطر انحراف و لغزش در همه حالات انسان است.