تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها قَدْ أَحاطَ اللَّهُ بِها وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً «21»
وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها: و وعده نمود خدا غنيمتهاى ديگر که هنوز قادر نشده‌ايد بر آن، يا وعده فرمود شما را شهر ديگر که آن مکه است يا بلاد ديگر، قَدْ أَحاطَ اللَّهُ بِها: بدرستى که احاطه کرده علم خدا به آن غنايم يا به آن بلاد
«1» قنطره: پل.
«2» تفسير ابو الفتوح، ج 10 ص 217، و به اين مضمون بحار الانوار ج 21 ص 26.
جلد 12 - صفحه 161
که عن قريب بر آن دست يابيد. از ابن عباس منقول است که مراد مداين فارس و روم و شام است که پيغمبر آنها را وعده داده بود بر کنوز قيصر و کسرى در زمانى که اصلا قدرت بر آن نداشتند، يا غنايم هوازن است که در حنين بدست آمد.
وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً: و هست خداى تعالى بر چيزها از فتح مداين و اعطاى غنايم و غير آن توانا که حق تعالى به فضل شامل را بر آن استيلا دهد.