تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَوْ قاتَلَکُمُ الَّذِينَ کَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً «22» وَ لَوْ قاتَلَکُمُ الَّذِينَ کَفَرُوا: و اگر کارزار کردندى با شما در حديبيه آنانکه کافر بودند از اهل مکه و صلح نکردندى، لَوَلَّوُا الْأَدْبارَ: هر آينه برگردانيدندى پشتها را، يعنى هزيمت نمودى از شما به جهت ثبوت عقيده و پشتيبانى شما با هم، ثُمَّ لا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً: پس نيافتندى دوستى و کارسازى که حفظ آنها نمايد از ضرر و نه يارى که نصرت ايشان دهد. تنبيه: آيه شريفه را دلالاتى است: 1- دال بر علوم غيبيه. 2- دلالت دارد بر آنکه خداوند سبحان عالم است به کيفيت آن چيزى که در آينده وجود پيدا کند و علم الهى قبل از خلق و بعد از خلقت و زمان خلقت مساوى است بدون تفاوت. 3- اشاره است که هر چه معدم و ممکن الوجود باشد معلوم او سبحانه باشد.