تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ کانُوا لَهُمْ أَعْداءً وَ کانُوا بِعِبادَتِهِمْ کافِرِينَ «6»
وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ: و چون محشور شوند آدميان، کانُوا لَهُمْ أَعْداءً: باشند از معبودان باطل مر پرستندگان خود را دشمنان، وَ کانُوا بِعِبادَتِهِمْ کافِرِينَ:
جلد 12 - صفحه 69
و باشند به پرستش پرستندگان کافر شدگان، يعنى حق سبحانه روز قيامت بتان را به نطق آورد تا با عابدان خود اظهار دشمنى نموده منکر ايشان شوند و تکذيب آنها نمايند و بيزارى جويند.