تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ کانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْکٌ قَدِيمٌ «11» وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا: و گفتند آنانکه کافر شدند، لِلَّذِينَ آمَنُوا: کسانى را که ايمان آورده بودند، لَوْ کانَ خَيْراً: اگر بودى ايمان بهتر از کيش ما در نفع عاجل و سعادت آجل، ما سَبَقُونا إِلَيْهِ‌: پيشى نگرفتى بر ما و مسارعت نکردى به سوى اسلام، بلکه ما در آن سابق بودى، چه رتبه ما از ايشان بيشتر است. نزد بعضى آيه در باره رؤساى يهود، و نزد بعضى در حق فقراى اصحاب مانند عمار و صهيب و ابن مسعود نازل شده. قريش مى‌گفتند: اگر چيزى در اسلام بودى، اين فقرا بر ما سبقت نکردى. وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ‌: و چون راه نيافتند و قبول هدايت ننمودند به قرآن، يا به جميع آنچه پيغمبر آورده، فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْکٌ قَدِيمٌ‌: پس زود باشد که گويند اين دروغ کهنه است، يعنى پيشينيان نيز اين افترا کرده و مانند اين دروغ را گفته.