اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أُولئِک‌َ أَصحاب‌ُ الجَنَّةِ خالِدِين‌َ فِيها جَزاءً بِما کانُوا يَعمَلُون‌َ «14»
اينکه محسنين اصحاب بهشت هستند مخلد در آن بهشت که هميشه دائما ابدا در او هستند بسبب جزاء آنچه که بودند عمل ميکردند.
أُولئِک‌َ أَصحاب‌ُ الجَنَّةِ باصطلاح اثبات شي‌ء نفي ما عدا را نميکند زيرا بضرورت دين ثابت شده که اگر کسي با ايمان از دنيا رود و لو آلوده بپاره‌اي از معاصي باشد و لو مصداق لا خوف عليهم و لا هم يحزنون نباشد و بپاره‌اي از عقوبات دنيوي يا پس از مردن گرفتار باشد بالاخره بواسطه ايمانش اهل بهشت مي‌شود.
و اگر بگويي: اولئک اصحاب الجنة مفيد انحصار است. مي‌گوييم:
تصرف در معناي استقامت مي‌کنيم که مراد استقامت در عقايد باشد که مرادف با
جلد 16 - صفحه 144
ايمان است و اللّه العالم.
خالِدِين‌َ فِيها هر که وارد بهشت شد ديگر بيرون رفتن و تمام شدن ندارد.
جَزاءً بِما کانُوا يَعمَلُون‌َ يعني قابليت تفضل الهي پيدا مي‌کنند نه طلبکار باشند و البته حسب الوعده خداوند تخلف نميکند.