اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا أَ جِئتَنا لِتَأفِکَنا عَن آلِهَتِنا فَأتِنا بِما تَعِدُنا إِن کُنتَ مِنَ الصّادِقِينَ «22»
گفتند عاد در جواب هود که آيا آمدهاي ما را که بدروغ خود ما را منصرف کني از خدايان ما پس بياور بآنچه وعده ميدهي ما را اگر هستي از راست گويان.
قالُوا أَ جِئتَنا اشاره باين که از پيش خود آمدهاي از جانب خدا نيست دروغ ميبندي.
لِتَأفِکَنا افک نسبت دروغي بغير دادن است مثل افک عايشه بماريه قبطيه در موضوع ابراهيم فرزند حضرت رسول که خداوند در سوره نور در چندين آيه
جلد 16 - صفحه 152
از آيه شريفه: إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالإِفکِ (الي قوله تعالي) لُعِنُوا فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ لَهُم عَذابٌ عَظِيمٌ. آيه 11 الي 24، بيان فرموده و شرحش گذشت، اينها گفتند که اينکه دعواي تو افک است دروغ بخدا بستهاي، و ممکن است مراد اينکه باشد که افک بآلهه آنها باشد که اينها آلهه نيستند و يک جمادي بيش نيست.
عَن آلِهَتِنا که ما از آنها منصرف شويم و ديگر عبادت آنها را نکنيم.
فَأتِنا بِما تَعِدُنا که ميگويي من ميترسم بر شما عذاب عظيم را پس آن عذاب عظيم کجا است بياور.
إِن کُنتَ مِنَ الصّادِقِينَ يعني اينها وعدههاي دروغي است ميخواهي ما را بترساني مثل اينکه بچهها را ميترسانند ميگويند لولو ميآيد و تو را ميخورد.