اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالَ إِنَّمَا العِلمُ عِندَ اللّهِ وَ أُبَلِّغُکُم ما أُرسِلتُ بِهِ وَ لکِنِّي أَراکُم قَوماً تَجهَلُونَ «23»
فرمود در جواب آنها که منحصر است علم بنزول آن عذاب موعود به خداوند متعال وظيفه من و مأموريت من فقط ابلاغ است بآنچه فرستاده شدهام و لکن من ميبينم شما را قومي که جهل ميورزيد مرا دروغگو و وعده عذاب را کذب ميپنداريد.
قالَ إِنَّمَا العِلمُ عِندَ اللّهِ داخل در اموري است که علمش مختص بخداست احدي خبر از فرداي خود ندارد که چه پيش آمدي براي او ميشود چنانچه گذشت که ميفرمايد:
عِندَهُ عِلمُ السّاعَةِ وَ يُنَزِّلُ الغَيثَ وَ يَعلَمُ ما فِي الأَرحامِ وَ ما تَدرِي نَفسٌ ما ذا تَکسِبُ غَداً وَ ما تَدرِي نَفسٌ بِأَيِّ أَرضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ لقمان، آيه 34.
وَ أُبَلِّغُکُم ما أُرسِلتُ بِهِ فقط تکليف رسول ابلاغ است چنانچه ميفرمايد:
وَ ما عَلَي الرَّسُولِ إِلَّا البَلاغُ.
جلد 16 - صفحه 153
وَ لکِنِّي أَراکُم يعني چنين درک ميکنم و ميفهمم که شما قَوماً تَجهَلُونَ دو قسم جهل است يک جهل مقابل علم نادان و يک جهل مقابل عقل که بمعني حمق است يعني نافهم و ظاهرا جهل در اينجا بمعني دوم است.