اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد مَکَّنّاهُم فِيما إِن مَکَّنّاکُم فِيهِ وَ جَعَلنا لَهُم سَمعاً وَ أَبصاراً وَ أَفئِدَةً فَما أَغني عَنهُم سَمعُهُم وَ لا أَبصارُهُم وَ لا أَفئِدَتُهُم مِن شَيءٍ إِذ کانُوا يَجحَدُونَ بِآياتِ اللّهِ وَ حاقَ بِهِم ما کانُوا بِهِ يَستَهزِؤُنَ «26»
و هر آينه بتحقيق ما متمکن نموديم آنها را در چيزهايي که به شما کفار و مشرکين همچو مکنتي ندادهايم و جعل فرموديم سمعي از براي آنها که بشنوند و ابصاري که ببينند و افئدة و قلوبي که درک کنند پس بينياز نکرد از آنها گوش و چشم و فؤاد از عذاب الهي زيرا بودند انکار ميکردند بآيات الهي و گرفت بآنها آنچه را که بودند باو استهزا ميکردند، وَ لَقَد مَکَّنّاهُم از قوت بدني و بزرگي جسمي و طول عمر و کثرت اموال و قدرت و توانايي و انصار و اعوان و عدة و عدت فِيما إِن مَکَّنّاکُم فِيهِ در چيزهايي که بشما کفار و مشرکين همچو مکنتي ندادهايم.
جلد 16 - صفحه 155
وَ جَعَلنا لَهُم سَمعاً وَ أَبصاراً وَ أَفئِدَةً هم گوش شنوا داشتند هم چشم بينا و هم قلب ادراک کننده لکن:
فَما أَغني عَنهُم سَمعُهُم وَ لا أَبصارُهُم وَ لا أَفئِدَتُهُم مِن شَيءٍ نرفتند فرمايشات هود را اخذ کنند و آيات الهيه را مشاهده کنند و حقايق را درک کنند براي قساوت قلب و سياهي دل و کوري باطني و تير قلبي و تقليد آبائي و عداوت و عناد با حق.
إِذ کانُوا يَجحَدُونَ بِآياتِ اللّهِ معجزات انبياء را سحر گفتند، انبياء را ساحر و مجنون و مفتري شمردند و يا اينکه قدرت و توانايي که داشتند، وَ حاقَ بِهِم عذاب الهي که همان باد صرصر باشد ما کانُوا بِهِ يَستَهزِؤُنَ که ميگفتند:
فَأتِنا بِما تَعِدُنا إِن کُنتَ مِنَ الصّادِقِينَ شما کفار بترسيد از اينکه نوع عذابها با اينکه همچو قدرتي نداريد.