تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ کَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (34)
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ کَفَرُوا: و ياد کن روزى را که عرض کرده شوند آنانکه کافر شدند به قيامت و اصول عقايد دينيه، عَلَى النَّارِ: بر آتش جهنم (اين از باب قلب است به جهت مبالغه مراد آنکه آتش به آنها ارائه داده شوند) پس ملائکه عذاب ايشان را گويند: أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِ: آيا نيست اين عذاب حق و درست و راست، آيا آنچه در دنيا وعده داده مىشديد و شما انکار مىنموديد از عذاب و عقاب آخرت حق نيست، قالُوا بَلى وَ رَبِّنا: گويند آرى حق و صدق است به حق پروردگار ما. قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ: گويند ملائکه به ايشان بسرزنش: پس بچشيد آن عذاب را، بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ: به سبب آنچه بوديد که کافر شديد به آن و سخن پيغمبران را باور نداشتيد.
تبصره: آيه شريفه اخبار است از امور واقعيه آتيه که روز قيامت حق و
جلد 12 - صفحه 96
حقانيت ظاهر، و بهشت و جهنم عيان و به چشم مشاهده شود، در آن وقت ملائکه کفار و منکرين را گويند: آيا اين عذاب و جهنم که به شما در دنيا انبياء و مبلغين خبر دادند حق نيست. نتوانند انکار کنند، بلکه اقرار نمايند، گويند: راست و درست است. ملائکه از باب توبيخ و سرزنش گويند: بچشيد عذاب را به سبب آنچه بوديد کافر شديد به آن از معتقدات حقه ايمانيه.