تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «24» ذلِکَ بِأَنَّهُمْ‌: اين اعراض ايشان از حکم تورات، به سبب آن است که ايشان، قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ: گفتند هرگز نخواهد مسّ کند و برسد ما را آتش جهنّم، إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ‌: مگر چند روز شمرده شده که هفت روز يا چهل‌ «1» تفسير مجمع البيان، جلد اوّل، صفحه 425 تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 51 روز باشد، يعنى اعراض مى‌کنند از حکم تورات براى تسهيل آنها مر عقاب الهى را به خيالهاى فاسد و باطل خود، که از جمله آنها اين قول بود که: نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ‌. «1» وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ‌: و فريب داد ايشان را در دينشان، ما کانُوا يَفْتَرُونَ‌: آنچه را که بودند افترا مى‌بستند و مى‌بافتند از آسانى عقوبت، يا شفاعت پدران خود، يا وعده خدا به يعقوب عليه السّلام که اولاد او را عذاب ننمايد مگر به مقدار کفاره قسم. اين دروغها آنها را مغرور گردانيد از قبول حق، و حال آنکه تمام حسبها و نسبها در قيامت منقطع خواهد شد و هيچ چيز فايده نخواهد داشت مگر اطاعت و بندگى الهى و اجتناب از محرمات سبحانى.