تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ «24» ترجمه‌ اين براى آنستکه ايشان گفتند نخواهد رسيد ما را آتش مگر روزهاى معدودى و مغرور کرد آنها را در دينشان آنچه بودند که افترا مى‌بستند.. تفسير اين رو گرداندن و اعراض براى آن بود که آنها عذاب را آسان پنداشتند و سبب غرور آنها و سبک شمردن دين و احکام آنرا افتراء آنها بود بخدا که ميگفتند چند روزى يعنى هفت روز يا چهل روز بيشتر نميسوزيم پدران ما که پيغمبرانند شفاعت ميکنند از ما و خداوند بحضرت يعقوب وعده داده که اولاد او را نسوزاند مگر بقدر رفع قسم گويا اشاره باشد بآنکه خداوند قسم ياد فرموده که معصيت کار را بسوزاند پس اى عزيز هيچوقت به اين که من اولاد پيغمبر و امامم يا دوست و شيعه آنها هستم و آنها شفاعت ميکنند از من مغرور مشو که خداوند با کسى قوم و خويشى ندارد و بهشت را خلق فرموده از براى مطيع اگرچه بنده حبشى باشد و دوزخ را خلق فرموده براى عاصى اگرچه سيد قرشى باشد اينجا عمل است و حساب نيست آنجا حساب است و عمل نيست. من آنچه شرط بلاغ است با تو ميگويم تو خواه از سخنم پند گير و خواه ملال احکام دين را نبايد سبک گرفت اينها مرخص معصيت نيست بلى اگر احيانا معصيت کار شدى نااميد از حق مباش و باميد شفاعت ائمه اطهار توبه کار شو البته از ميامن توسل بذيل عنايت آنها بمقصود خواهى رسيد انشاء اللّه تعالى.