تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) فَکَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ «25» ترجمه‌ پس چگونه است چون گرد آوريم آنانرا براى روزى که نيست شکى‌ جلد 1 صفحه 395 در آن و برسد بهر نفسى آنچه کسب کرده و آنان ظلم کرده نميشوند.. تفسير خطا کردند که سبک شمردند دين و احکام آن را و بغلط رفتند که موقت پنداشتند عذاب خدا را پس چگونه است حال آنها در روز قيامت که خلق اولين و آخرين براى اجتماع در آن روز خلق شده‌اند که هر کس بجزاى عمل خود برسد و بر کسى ظلم نشود اگر ظالمى را بمناسبت نسبت و قرابت با بزرگى عقوبت نکنند و داد مظلوم را نستانند بر مظلوم ستم روا داشته‌اند. ترحم بر پلنگ تيز دندان‌ ستمکارى بود بر گوسفندان‌ و اگر مؤمن را ببهشت نبرند پس جزاى اعمال او را که لااقل ايمانست کجا خواهند داد اول که نميشود ببهشتش ببرند بعد بجهنم پس لابد اگر معصيت کار هم باشد بايد اول ببرندش بجهنم بعد ببهشت که آنجا دار خلود است تا بجزاى کار بد و خوبش هر دو رسيده باشد ولى کافر مخلد است در آتش زيرا که شرط قبول اعمال ايمان است و کسيکه با صورت کفر از دنيا برود قابل ورود در بساط قرب الهى نيست و اگر وقتيهم عمل خيرى از او سر زده باشد بدست خود آن را تباه کرده و صفر الکف وارد محشر شده است خداوند عاقبت همه را بخير فرمايد انشاء اللّه تعالى.