نکته‌های تفسیر نور

«أَفَّاکٍ» از «افک» به معناى کسى است که بسيار دروغ مى‌گويد. «أَثِيمٍ» از «اثم» به کسى گفته مى‌شود که بسيار گناهکار است. «وَيْلٌ» که نفرينى است به معناى «هلاک باد»، 27 بار در قرآن آمده است. اين واژه در موارد مختلف و متعددى در قرآن بکار رفته است؛ هم در مورد خائنان فرهنگى بکار رفته است، آنان که با دست خود مطالبى مى‌نويسند و به خداوند نسبت مى‌دهند، «فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَکْتُبُونَ الْکِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» «1» «1». بقره، 79. جلد 8 - صفحه 517 هم در مورد ظالمان اقتصادى همچون کم فروشان، «وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ» «1» هم در مورد منحرفان اعتقادى مثل کافران، «وَيْلٌ لِلْکافِرِينَ» «2» و مشرکان. «وَيْلٌ لِلْمُشْرِکِينَ» «3» و هم در مورد کسانى که اولياى الهى و حقايق را مسخره مى‌کنند. «وَيْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» «4» کيفر الهى با جرم مناسب است، کيفر کسى که سخن پيامبر را مى‌شنود ولى گويا نشنيده و با اين عمل دل پيامبر را به درد مى‌آورد عذاب اليم است و کيفر کسى که با مسخره توهين مى‌کند، عذاب مهين است. واژه بشارت در مورد خبر خوش به کار مى‌رود، امّا خداوند در اين آيات، وعده‌ى عذاب را براى کافران، بشارت خوانده است. گويا بهترين خبر براى معاندان، خبر عذاب است.