تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ «9» وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا: و هرگاه بداند از آيتهاى کتاب ما، شَيْئاً: چيزى را جلد 12 - صفحه 43 بعد از استماع آن، يعنى چون برسد به او آيات ما و بداند که قرآن است، اتَّخَذَها هُزُواً: فراگيرد آن را سخريه و به آن استهزاء نمايد؛ و به نوعى با جهله زمان خود بازگويد که از حق و صواب منحرف، با آنکه هيچ چيز در او نيابد که مناسبتى با هزل و سخريه داشته باشد، و اين نيست مگر طبع رذل خود و ابا و امتناع از قبول حق. أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ‌: آن گروه مستهزئان مر ايشان راست عذاب خوار کننده.