اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرجُونَ أَيّامَ اللّهِ لِيَجزِيَ قَوماً بِما کانُوا يَکسِبُونَ «14»
بفرما براي کساني که ايمان آوردند گذشت کنند کساني را که اميد ندارند ايّام اللّه را تا اينکه جزا دهد خداوند قومي را بآنچه بودند کسب ميکردند. مفاد آيه قريب باين مفاد که اينکه کفار و ظلمه که اهانت بمؤمنين ميکنند و اذيّت بآنها مؤمنين در مقام تلافي برنيايند و آنها را واگذار کنند بخداوند در ايّامي که مقتضي ميداند جزاي آنها را ميدهد.
قُل لِلَّذِينَ آمَنُوا اينکه مؤمنيني که در شکنجه ظلم ظالمين و کفّار و مشرکين و ضالّين گرفتار شدند.
يَغفِرُوا يعني گذشت کنند و در مقام معارضه و تلافي برنيايند که موجب فساد زيادتر ميشود و آنها جريتر ميشوند.
لِلَّذِينَ لا يَرجُونَ أَيّامَ اللّهِ در تفسير ايام اللّه مفسرين اقوالي گفتند که در
جلد 16 - صفحه 114
سوره ابراهيم آيه پنجم ميفرمايد: وَ ذَکِّرهُم بِأَيّامِ اللّهِ گذشت لکن حديث از حضرت صادق (ع) است که ايّام اللّه سه يوم است: روزي که حضرت بقيّة اللّه ظاهر ميشود و اينها زنده ميشوند و از آنها انتقام ميکشد، و روزي که ائمّه اطهار رجعت ميفرمايند و از ظالمين بآنها انتقام ميکشند، و روز قيامت که خداوند از آنها انتقام ميکشد.
لِيَجزِيَ قَوماً بِما کانُوا يَکسِبُونَ که هر کس را بجزاي خود ميرساند و انتقام هر مظلوم را از ظالم ميکشد، و فرج مؤمنين در اينکه سه روز است ايّام ظهور حجّت (عج) و دوره رجعت و روز رستاخيز در قيامت و صحراي محشر. سپس خداوند جزاي هر يک را معيّن ميفرمايد: