اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قِيل‌َ اليَوم‌َ نَنساکُم کَما نَسِيتُم لِقاءَ يَومِکُم هذا وَ مَأواکُم‌ُ النّارُ وَ ما لَکُم مِن ناصِرِين‌َ (34)
و گفته مي‌شود بآنها که امروز ما شما را فراموش کرديم چنانچه شما هم فراموش کرديد ملاقات اينکه روز را که براي شما هست و جايگاه شما آتش است و نيست از براي شما از ياري کنندگان.
وَ قِيل‌َ اليَوم‌َ نَنساکُم قائل ظاهرا ملائکه عذاب باشند و ممکن است خداوند متعال باشد و نسيان در اينجا بمعني بي‌اعتنايي و بي‌توجهي و کم محلي است.
کَما نَسِيتُم لِقاءَ يَومِکُم هذا چنانچه شما هم اعتنايي و توجهي بملاقات همچو روزي بر خود نداشتيد و خود را آماده براي اينکه روز نکرديد.
وَ مَأواکُم‌ُ النّارُ جاي شما معين شده قبلا در آتش جهنم است وَ ما لَکُم مِن ناصِرِين‌َ و نيست کسي که شما را نجات دهد و ياري کند نه آلهه شما و نه شفعائي داريد و نه پدران شما و نه سلاطين شما و نه رؤساء شما.
130