تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ کَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ «2»
وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آنانکه ايمان آرند به خدا و رسول و معتقدات حقه ايمانيه، وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ: و بجاى آرند کارهاى شايسته از طاعات و عبادات و
«1» تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 301، انتشارات کتابفروشى علّامه قم.
جلد 12 - صفحه 102
خيرات و مبرات به خلوص نيت، وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ صلى اللّه عليه و آله:
و ايمان آوردند به آنچه نازل شده بر حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله که قرآن است. تخصيص ذکر ايمان به قرآن بعد از تعميم، به جهت ترغيب بندگان است به تصديق آن و تعظيم و تکريم آن و اشعار بر اصالت آن در ايمان و عدم تماميت ايمان بدون اقرار عمل به آن، و لذا تأکيد فرمايد: وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ: و قرآن حق و راست و درست است از جانب پروردگارشان و به جهت حقيت آنست که هرگز منسوخ نشود. يا مراد دين اسلام است که باقى است تا انقراض عالم و ناسخى براى او نخواهد بود.
گروه متصف به اين صفات ايمانيه: کَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ: بپوشد خدا و درگذرد از ايشان گناهان ايشان را به برکت ايمان يا بوسيله توبه و انابه به حضرت سبحان. وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ: و به صلاح آرد حال ايشان را در دين و دنيا و زنگ خلل از دل ايشان بردارد.
على بن ابراهيم فرمود: نازل شده اين آيه در شأن ابى ذر و سلمان و مقداد و عمار که نقض نکردند عهد را و ايمان آوردند به آنچه نازل شده بر پيغمبر، يعنى ثابت ماندند بر ولايتى که نازل فرمود خداى تعالى و او حق است از جانب پروردگارشان، يعنى امير المؤمنين عليه السّلام درگذرد گناهان ايشان را «1».