تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ «27» ترجمه‌ داخل ميکنى شب را در روز و وارد ميسازى روز را در شب و بيرون ميآورى زنده را از مرده و هويدا ميکنى مرده را از زنده و روزى ميدهى هر کس را بخواهى بيشمار. تفسير از اول زمستان بتدريج از شب کاسته و بر روز افزوده ميشود تا اول تابستان که بتدريج از روز کاسته و بر شب افزوده ميشود پس جنس شب داخل در جنس روز ميشود و حقيقت روز داخل در حقيقت شب ميگردد و مؤمن از کافر بعمل مى‌آيد و کافر از مؤمن چنانچه در مجمع از صادقين عليهما السلام نقل نموده و بنظر حقير آنچه آن دو بزرگوار فرمودند فرد اکمل خروج حى از ميت و ميت از حى است و الا شامل ميشود خروج هر ذيروحى را از غير آن مانند گياه و اشجار و انسان که از آب و خاک و نطفه بعمل ميآيند و شامل ميشود خروج هر جمادى را از نبات و حيوان و انسان مانند نطفه و پشم و تخم و در خوان نعمت الهى فتور و نقصانى راه ندارد و هر قدر بخواهد بهر کس بخواهد روزى ميدهد و امساک نمى‌فرمايد و از کم آمدن ميزان نعمت از نعمت خواران نميترسد و بعضى گفته‌اند حساب در اين آيه شريفه بمعنى تعب است و اللّه اعلم.