کلمه «تعس» به معناى لغزيدن، سقوط کردن و به رو افتادن است.
يکى از بهترين راههاى تربيت، روش مقايسه است. در آيات قبل نسبت به مؤمنان شهيد فرمود: «فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ» در اين آيه نسبت به کفّار مىفرمايد: «أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ» اين مقايسه، نويدى براى مؤمنان مجاهد است. همچنين در مورد مؤمنان فرمود: «يُثَبِّتْ أَقْدامَکُمْ» خداوند گامهايشان را استوار مىسازد و اين آيه در مورد کافران مىفرمايد:
«فَتَعْساً لَهُمْ» آنها در لغزشگاهها و پرتگاهها سقوط مىکنند.