نکته‌های تفسیر نور

انسان، موجودى محدود است و نصرت و يارى او از راه خدا نيز محدود؛ ولى خداوند بى نهايت است و نصرت او برخاسته از قدرت نامحدود. خداوند چند چيز را در گرو چند چيز بر خود لازم کرده است: - توجّه و يادکردش را در گرو يادکرد انسان. «فَاذْکُرُونِي أَذْکُرْکُمْ» «1» - نصرت وياريش را در گرو يارى انسان. «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْکُمْ» - برکت و ازدياد را در گرو سپاسگزارى انسان. «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّکُمْ» «2» - وفاى به عهدش را در گرو وفادارى انسان. «3» «أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِکُمْ» «4» حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: اگر خدا را يارى کنيد، خداوند شما را يارى مى‌کند و گام‌هاى شما را استوار مى‌سازد ... خداوند از روى خوارى و ناچارى از شما نصرت ويارى نمى‌خواهد ... او از شما يارى خواسته در حالى که خود عزيز و حکيم است و سپاهيان آسمان‌ها و زمين به فرمان او هستند. نصرت خواهى و استقراض الهى براى آن است که شما را بيازمايد و بهترين عامل به نيکى‌ها را مشخص سازد. «5»