نکته‌های تفسیر نور

مراد از «مولى‌»، دوست و ياور است وگرنه همه‌ى هستى تحت ولايت خدا مى‌باشد و در اين جهت، تفاوتى ميان مؤمن و کافر نمى‌باشد. «1». انفال، 54. «2». کهف، 59. جلد 9 - صفحه 71 مؤمنانى که در اين دنيا به ظاهر بى‌يار و ياور بوده و تکيه‌گاهشان فقط خدا بود، روز قيامت خداوند ياور آنان است. «اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا» چنانکه در دنيا نيز چنين است: «اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا» «1» امّا کافران که در دنيا دوستان و ياورانى داشته‌اند، «وَ الَّذِينَ کَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ» «2» در قيامت مشخص مى‌شود که اينان ياور واقعى آنها نيستند. «وَ أَنَّ الْکافِرِينَ لا مَوْلى‌ لَهُمْ»