نکته‌های تفسیر نور

در اين آيه، خوردن کفّار به خوردن چهارپايان تشبيه شده است و اين شباهت مى‌تواند از چند جهت باشد، از جمله: الف) تمام همّت حيوانات رسيدن به غذاست. چنانکه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «همها علفها» «3» همّ و غمّ حيوانات رسيدن به خوراک است. کفّار نيز جز کاميابى اراده‌اى ندارند. «1». بقره، 256. «2». بقره، 256. «3». نهج‌البلاغه، نامه 45. جلد 9 - صفحه 72 «وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا» «1» ب) چهارپايان غافلند، کفّار نيز از قيامت و مسئوليّت غافلند. «أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ» «2» ج) حيوانات، سرچشمه غذا را که از حلال است يا حرام نمى‌دانند. بعضى انسان‌ها نيز فکر حلال و حرام نيستند و به گفته قرآن همين که به ارث و مال بى زحمتى رسيدند، بدون توجّه به حقوق ديگران در آن تصرّف مى‌کنند. «وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ أَکْلًا لَمًّا» «3» حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: کسى که تمام توانش را در راه شکمش قرار داده، ارزشش همان چيزى است که از او خارج مى‌شود. «4»