تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِکَ الَّتِي أَخْرَجَتْکَ أَهْلَکْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ «13»
بعد از ذکر احوال فريقين تهديد اهل کفر فرمايد:
وَ کَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ: و چه بسيار اهل شهرها، هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً: که مردمان او سخت‌تر بودند از روى توانائى و سطوت و بسطت، مِنْ قَرْيَتِکَ الَّتِي أَخْرَجَتْکَ: از اهل شهر تو، يعنى مکه که بيرون نمودند تو را از آن، أَهْلَکْناهُمْ: هلاک کرديم اهل آن شهرهاى با قوّت را به انواع عذاب، فَلا ناصِرَ لَهُمْ: پس هيچ يارى کننده نبود براى ايشان تا عذاب را از ايشان دفع نمايد و در وقت هلاکت به فرياد ايشان برسد. ابن عباس نقل نموده که پيغمبر صلى اللّه عليه و آله در حينى که از مکه بيرون آمد متوجه مدينه شد، به مکه نظر فرمود گفت: تو دوست‌ترين شهرها هستى نزد من، اگر کافران و معاندان مرا بيرون ننمودى هرگز از اينجا بيرون نرفتمى «1».
«1» تفسير منهج الصّادقين، ج 8، ص 343، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 12 - صفحه 111