تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ کَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُکُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ «26»
ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا: اين تسويل و امهال به سبب آنست که يهودان با منافقان گفتند، لِلَّذِينَ کَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ: مر آنان را که کراهت داشتند آنچه را نازل فرموده است خدا از قرآن و احکام اسلام. از حضرت باقر عليه السّلام مروى است که ايشان بنو اميهاند کراهت داشتند آياتى را که در شأن ولايت امير المؤمنين على عليه السّلام نازل مىشد «2». در پنهانى با يکديگر مىگفتند، سَنُطِيعُکُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ: زود باشد که اطاعت شما کنيم در بعضى از کارها که آن امداد ماست شما را در محاربه با پيغمبر، يا در معاونت بر عداوت و
«1» اصول الکافى (چ هشتم 1388 ق) ج 1، ص 420 روايت 43 و فيه: فلان و فلان و فلان.
«2» تفسير برهان، ج 4 ص 187 روايت 5 بنقل از طبرسى.
جلد 12 - صفحه 126
دشمنى اهل بيت، وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ: و خداى مىداند اسرار و نهانى ايشان را و آن را بر آنها افشا و اظهار مىنمايد و مخذول و منکوب فرمايد.