پیام‌های تفسیر نور

1- سوء استفاده از ستّاريت خداوند عملى منافقانه و بيمار دلى است. «أَمْ حَسِبَ» 2- رسوايى گنهکاران مخصوص قيامت نيست، بلکه در دنيا نيز امکان رسوائى هست. أَمْ‌ ... أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغانَهُمْ‌ 3- با افشاگرى، منافقان را رسوا و خواب خوش را از آنان بگيريم. وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناکَهُمْ‌ ... 4- حسادت و کينه، از عوامل بروز بيمارى نفاق و دورويى است. فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ‌ ... أَضْغانَهُمْ‌ 5- خلق و خوى درونى انسان، در قيافه و چهره تأثير گذار است و سيماى انسان تا حدود زيادى بيانگر سيرت اوست. «فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ» 6- نه فقط اصل سخن، بلکه لحن سخن نيز بايد مؤدّبانه باشد. بى‌ادبى منافقان در سخن گفتن، نفاق درونى آنان را آشکار مى‌سازد. «لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ»