اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّه‌َ وَ أَطِيعُوا الرَّسُول‌َ وَ لا تُبطِلُوا أَعمالَکُم (33)
اي کساني که ايمان آورديد اطاعت کنيد خدا را و اطاعت کنيد رسول را و باطل نکنيد اعمال خود را.
اطاعت خدا و رسول واجب است و مخالفت حرام است لکن دو نحوه اطاعت داريم يکي در فروع مثل فعل واجبات و ترک محرمات که در ترک اطاعت معصيت است چه معاصي ترکيه مثل ترک واجبات يا فعليه مثل فعل محرمات، و اينکه معاصي مکرر گفته شده که علاوه از استحقاق عذاب مضرات بسياري دارد مثل قساوت قلب، سياهي دل، بعد از رحمت الهي، متابعت شيطان و هواي نفس، سلب توفيق، نزول بلا و مصائب. رنجش خاطر رسول و ائمه، ضعف ايمان و غير اينها لکن تا مادامي که سلب ايمان نشده باشد اميد و رجاء مغفرت در او هست و موجب بطلان اعمال نميشود.
ديگر اطاعت خدا و رسول در امور اعتقاديه که در ترکش ايمان زايل ميشود و مورث بطلان اعمال ميشود. زيرا گفتيم همين نحوي که ايمان شرط صحت کليه اعمال است و بدون او باطل است همين نحو موافات که بقاء ايمان باشد تا آخرين نفس که اگر هفتاد سال با ايمان بود و اعمال صالحه بجا آورده و نزديک رفتن از دنيا ايمانش زايل شد کليه اعمال هفتاد ساله او باطل ميشود و از اينکه بيان
جلد 16 - صفحه 191
بخوبي معلوم ميشود که اولا خطاب به مؤمنين است:
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا که حقيقتا ايمان آورده باشند و مراد از:
أَطِيعُوا اللّه‌َ وَ أَطِيعُوا الرَّسُول‌َ قسم دوم مراد است که اموري که مدخليت در ايمان دارد و اينها در امر توحيد و رسالت و معاد مخالفت نداشتند پس منحصر است بامر ولايت که ميفرمايد:
وَ لا تُبطِلُوا أَعمالَکُم چون باعث زوال ايمان ميشود و مورث بطلان کليه اعمال.