تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنْ يَسْئَلْکُمُوها فَيُحْفِکُمْ تَبْخَلُوا وَ يُخْرِجْ أَضْغانَکُمْ (37)
إِنْ يَسْئَلْکُمُوها: اگر بخواهد از شما همه مالهاى شما را، فَيُحْفِکُمْ تَبْخَلُوا: پس مبالغه نمايد در طلب همه آن، بخل مى‌ورزيد و آن را به طيب نفس ندهيد، وَ يُخْرِجْ أَضْغانَکُمْ: و ظاهر سازد خدا به آن خواستن کينه‌هاى شما را، يعنى به سبب آن خواستن کراهت و سخط به خدا و رسول پيدا کنيد، يا بخل شما ظاهر گرداند کينه و عداوت و بغض شما را نسبت به خدا و رسول.