اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ اهتَدَوا زادَهُم هُدي‌ً وَ آتاهُم تَقواهُم «17»
و کساني که هدايت شدند زياد ميفرمايد خداوند متعال هدايت آنها را و عنايت ميفرمايد آنها را تقوي و پرهيزگاري آنها وَ الَّذِين‌َ اهتَدَوا اهتداء قبول هدايت است، هادي خداي متعال که نور ايمان را در قلوب آنها قذف ميکند و قلب آنها روشن مي‌شود. و اهتداء پذيرفتن و فعل قلب است که بکمال شوق اتخاذ ميکنند که گفتيم ايمان پنج چيز لازم دارد:
اول- تخم ايمان را از مرکز صحيح اتخاذ کند خدمت پيغمبر و ائمه هدي و علماء اعلام از روي دليل و برهان.
دوم- زمين قلب را آماده کند باخلاق حميده و ازاله صفات خبيثه سوم- آبياري کند باعمال صالحه و عبادت و اطاعت.
چهارم- آفات ايمان مثل زنگ و شفته و کرم و امثال آنها را از درخت ايمان برطرف کند بتقواي از معاصي که يکي از ضررهاي معاصي ضعف ايمان است چنانچه يکي از فوائد عبادات رشد و تقويت ايمان است.
جلد 16 - صفحه 177
پنجم- دشمنان ايمان را مثل شيطان و شياطين انسي و ارباب ضلال را از خود دور کند که القاء شبهه ميکنند و ايمان را ميربايند.
زادَهُم هُدي‌ً روز بروز رشد ايمانش زياد مي‌شود که فرمود:
«ويل لمن ساواه يومان»
بعکس امروز که روز بروز ضعف ايمان مي‌شود بکثرت معاصي و ترک فرائض.
وَ آتاهُم تَقواهُم مراتب تقوي را مکرر بيان کرده‌ايم: تقواي از عقايد فاسده، از اخلاق رذيله از معاصي کبار، از کليه معاصي، از علاقه بدنيا زائد بر مقدار ضرورت.