واژه «سُورَةٌ» يک اصطلاح قرآنى است که مجموعهاى از آيات در آن جاى دارد، نه آنکه بعداً وضع کرده باشند. مراد از «سُورَةٌ مُحْکَمَةٌ»، سورهاى است که آيات آن محکم وروشن باشد، نه متشابه و مبهم.
مراد از کسانى که در قلوبشان مرض است، در اين آيه، منافقان نيستند، زيرا منافقان جزو مؤمنان نيستند و آيه دربارهى مؤمنان است. «1» بنابراين گاهى ايمان وجود دارد ولى قلب از سلامت کامل برخوردار نيست.