تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْکَمَةٌ وَ ذُکِرَ فِيهَا الْقِتالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْکَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلى لَهُمْ «20»
بعد از آن تشويق مؤمنان بر جهاد، کراهت اهل نفاق را بيان فرمايد:
وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا: و گويند آنانکه ايمان آوردهاند از حرص به جهاد، لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ: چرا نازل نشود سورهاى در باب قتال و جهاد با کفار، فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْکَمَةٌ: پس چون نازل شود سورهاى از قرآن که محکم و متين باشد، يعنى صريحا دلالت کند بر جهاد يا محکميت به اعتبار نسخ نشدن آن تا روز قيامت، وَ ذُکِرَ فِيهَا الْقِتالُ: و ذکر کرده شود در آن امر به مقاتله و مجاهده، رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ: بينى تو آنان را که در دلهاى ايشان، مَرَضٌ:
بيمارى شک و نفاق يا سستى در کار دين، يَنْظُرُونَ إِلَيْکَ: نگاه مىکنند بسوى تو، نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ: مانند نگاه کردن کسى [که] وارد شده باشد بر او بيهوشى، مِنَ الْمَوْتِ: از غم و اندوه مرگ، يعنى به جهت خيانت و مخافت پريشان و
جلد 12 - صفحه 121
غمگين شوند و مبهوت و متحير گردند مانند نظر کردن کسى که در سکرات موت و غرقاب فوت گرفتار باشد، فَأَوْلى لَهُمْ: پس عذاب و عقاب مر ايشان راست.