تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَکانَ خَيْراً لَهُمْ «21»
طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ: پس چون جزم شد حکم جهاد و لازم گشت امر قتال، يعنى مآل کار بجائى رسيد که بر اين عزم جزم کنند، فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ: پس اين هنگام اگر راست گفتى با خدا در آنچه اظهار آن مى‌کردند از امتثال امر الهى در امر جهاد و اظهار تشويق بر قتال، لَکانَ خَيْراً لَهُمْ: هر آيه خير بود مر ايشان را در دين و دنيا از نفاق ايشان، يعنى چون عازم شدند مأمورين به امر قتال از اهل ايمان، منافقان از قول خود برگشتند و وعده‌اى که مى‌دادند در اقدام به جهاد شکستند و با زنان در خانه‌ها نشستند.