تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُولئِکَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ «23»
أُولئِکَ الَّذِينَ: آن گروه مفسده و ياغى کسانيند که، لَعَنَهُمُ اللَّهُ: رانده است و دور کرده ايشان را خدا از رحمت واسعه خود، فَأَصَمَّهُمْ: پس کر گردانيده ايشان را، وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ: و کور ساخت ديده‌هاى ايشان را از روى تخليه و خذلان، يعنى ايشان را به جهت فرط عناد و انکار و اعراض به حال خود واگذاشته و نظر الطاف از ايشان باز گرفته بعد از اتمام حجت و سوء اختيار آنان کفر را، بدين سبب از استماع کلام حق مانند کر و از ديدن آيات حق مانند کور باشند، پس نه سخن صواب را اصغاء «1» نمايند و نه راه حق را منظور نظر مى‌دارند. يا حق تعالى در آخرت ايشان را راه بهشت نخواهد نمود و بمنزله کسى خواهند بود که در دنيا کر و کور بوده باشند و اصلا او را به راه راست نتواند داشت.
«1» اصغاء: گوش دادن، شنيدن.
جلد 12 - صفحه 123